Blaty laboratoryjne. Wymagania. Rodzaje. Odporność

Powiązane wpisy

Spis treści

  • Roman Fedorchuk

Blaty do laboratorium

W laboratorium pracownicy codziennie stykają się z różnymi agresywnymi substancjami, wysoką temperaturą, szkodliwymi oparami i innymi czynnikami, które rzadko spotyka się w warunkach domowych. Dlatego też meble laboratoryjne i materiały na blaty robocze różnią się zasadniczo od np. blatów kuchennych.

Producenci mebli laboratoryjnych oferują do wyboru szeroką gamę materiałów na blaty. Blaty robocze do stołów laboratoryjnych i dygestoriów mogą być wykonane z różnych materiałów, w zależności od specyfiki pracy użytkownika. W celu zapewnienia długiej żywotności mebli, blat powinien być wykonany tak, aby spełniał wymagania techniczne laboratorium. Wymagania dotyczące blatów laboratoryjnych oraz cechy i właściwości materiałów, z których wykonane są blaty, zostały omówione w naszym artykule.

Wymagania do blatów laboratoryjnych

Blaty stołów laboratoryjnych mają specjalne wymagania. Są one częściowo porównywalne z właściwościami mebli domowych, ale muszą je w znacznym stopniu przebijać pod względem wydajności. Wynika to z bardziej intensywnego korzystania ze stołów laboratoryjnych. Ponadto są one narażone na działanie agresywnych substancji chemicznych oraz podlegają znacznie większym obciążeniom fizycznym, gdyż sprzęt laboratoryjny waży niekiedy kilkadziesiąt kilogramów.

Przy wyborze materiałów na blaty robocze należy przede wszystkim brać pod uwagę rodzaj substancji chemicznych i urządzeń stosowanych w pracy laboratoryjnej. Materiały na blaty robocze muszą być odporne na agresywne odczynniki, wysokie temperatury i obciążenia mechaniczne. Powierzchnia blatów laboratoryjnych musi być gładka i nienasiąkliwa.

odpornosc blatow 8

Praktyczne badanie substancji niebezpiecznych stawia szczególne wymagania w zakresie powierzchni roboczych stołów laboratoryjnych i urządzeń sanitarnych, m.in.:

  • Wysoka neutralność chemiczna – stoły, krany, zlewy muszą być nie tylko odporne na działanie agresywnych substancji, ale także gwarantować brak reakcji z nimi.
  • Wysoka neutralność biologiczna – powierzchnie robocze powinny być odporne na działanie wirusów i bakterii.
  • Wysoka odporność na zapalenie i eksplozję – meble laboratoryjne muszą być wykonane z materiałów niepalnych.
  • Wysoka odporność na odkształcenia – powierzchnie robocze muszą być odporne na silne wibracje, wstrząsy i obciążenia kumulacyjne. Przy tym sprzęt laboratoryjny powinien zachować wszystkie swoje właściwości.
  • Gładkość powierzchni. Jest to konieczne, aby agresywne substancje mogły być łatwo usuwane.

Żeby zapewnić bezpieczeństwo oraz jakość pracy w laboratorium zostały wprowadzone różne normy i standardy dotyczące stołów i blatów laboratoryjnych. Normy i standardy regulują zarówno  właściwości blatów laboratoryjnych jak i ich zdolność do współdziałania z odczynnikami chemicznymi oraz możliwość odkażania przez agresywne środki dezynfekcyjne. Poniżej są przedstawione główne normy w których są określone wymagania do blatów laboratoryjnych:

  • PN-EN 14727 „Meble laboratoryjne. Meble laboratoryjne do przechowywania. Wymagania i metody badań.”
  • PN-EN 14056 „Meble laboratoryjne. Zalecania dotyczące projektowania i instalowania.”
  • PN-EN 13150 „Stoły robocze do laboratoriów w instytucjach edukacyjnych. Wymiary, wymagania bezpieczeństwa i trwałości oraz metody badań.”

Rodzaje blatów laboratoryjnych. Wady i Zalety każdego. Obszar zastosowania

Na zdjęciu są różne rodzaje blatów laboratoryjnych. Kolory szare, czarne, nakrapiane itd.

Przy wyborze mebli laboratoryjnych i projektowaniu laboratoriów szczególną uwagę zwraca się na materiały, z których wykonane będą blaty robocze. Zastosowanie specjalnych i odpowiednio dobranych materiałów jest gwarancją długowieczności mebli laboratoryjnych oraz komfortu pracy personelu.

Płyta wiórowa laminowana | Laminat postforming

Płyta wykonana jest z wiórów drewnianych sprasowanych i sklejonych żywicą. Jako materiał okładzinowy zastosowano melaminę o grubości co najmniej 0,8 mm.

Blat z płyty laminowanej najbardziej przyjazny dla budżetu i odpowiedni dla większości zastosowań. Ma on przeciętną wytrzymałość i odporność na uszkodzenia fizyczne. Laminat postforming różnie się od zwykłej płyty laminowanej tym że ma zaobloną krawędź.

Na obrazku przedstawiono blat laboratoryjny z płyty meblowej laminowanej przeznaczony do ustawiania sprzętu

Zalety

  • Optymalny stosunek ceny do jakości. Płyta wiórowa jest niedrogim materiałem, co czyni ją dostępną dla wszystkich laboratoriów.
  • Materiał jest higieniczny i łatwy do utrzymania w czystości.
    Wieloformatowość i relatywnie duży wybór kolorów w porównaniu z innymi blatami.

Wady

  • Odkształca się pod wpływem wilgoci i ciepła. Ze względu na podatność na pęcznienie przy długotrwałym działaniu wilgoci lub ciepła, blat laminowany nie nadaje się do stosowania z próbkami o wysokiej temperaturze.
  • Nie jest odporny na działanie środków chemicznych. Nie zaleca się pracy z odczynnikami chemicznymi. Producenci płyt wiórowych dopuszczają jedynie krótkotrwałe działanie wody destylowanej, 96% etanolu, 10% kwasu octowego i 10% chloraminy B.
  • Podlega uszkodzeniom mechanicznym. Płyta wiórowa laminowana nie jest odporna mechanicznie i jest podatna na zarysowania, wgniecenia i odpryski.

Obszar zastosowania

  • Stół laboratoryjny z blatem laminowanym przeznaczony jest do ogólnych zastosowań laboratoryjnych, do ustawiania sprzętu i pracy z nieagresywnymi chemikaliami.

Spieki ceramiczne na podkładzie

Płytki ceramiczne na podkładzie z płyty laminowanej są najstarszym materiałem powierzchni roboczej stosowanym w laboratoriach. Płytki ceramiczne są odporne na agresywne środowisko, wysokie temperatury i promienie słoneczne. 

Obecnie zamiast płytek ceramicznych stosuje się wielkoformatowe spieki ceramiczne o wielkości nawet 2000×1500 mm. W tym rozwiązaniu najsłabszym elementem są fugi między płytkami, które są podatne na zniszczenie, jeśli są zle uszczelnione.